36) 5 gedichten van Charles Bukowski
“Er is iets met poëzie schrijven dat een man heel dicht bij de rand van het ravijn kan brengen.” – Charles Bukowski
224. kijk eens aan
Ik speel met woorden terwijl mijn geest gebakken wordt
en sputtert als een ei dat onachtzaam
in de pan ligt
en mijn kat kruipt in een grote
papieren zak
en loopt daarin om mij heen
en staart me aan
van daaruit.
Mijn vrouw gaat uit vanavond
en doet iets sociaals.
Vroeger lette ik daarop.
Nu let ik daar niet meer op.
Indien zij daarbuiten
plezier kan vinden
dan zou ik zeggen
dat de wereld zo
beter af is.
De muziek op de radio
is niet zo goed vanavond
nu ik met deze woorden speel,
nu ik kijk naar een rood pakket
met 50 witte enveloppen.
Wat is er gebeurd
met die nachten
toen je het ene gedicht na het andere
afscheurde, man?
Och zwijg, beantwoord ik mezelf,
ik heb helemaal geen zin
om het verleden te gaan onderzoeken,
het heden
of de toekomst.
Goed, zegt mijn brein,
ik ga ook in staking.
En mijn kat komt uit
die papieren zak gekropen
en het is
best een lome nacht hier.
now see here
playing with words as the mind fries and
pops like an egg left unattended in the
pan
while my cat crawls into a large paper bag
turns around
within and
looks out at me.
my woman is out tonight doing something
I used to mind
I no longer mind.
if she can find pleasure
out there
I would say that
the world is better for
the radio music is not very good
tonight
as I play with these words
as
I now
stare at
a red package of
50 white
what happened to those nights, man,
when you used to rip off poem after
poem?
oh shut up, I answer myself,
I don’t feel at all like examining the
past, the present or the
o.k., my brain says, I’m going on
strike too.
as my cat crawls out of the
paper bag
it’s
a fairly slow night here.
340. verademing
Met vrouwen vechten
op de paarden gokken
drinken
soms ben ik te uitgeput
om mij zelfs maar slecht te voelen.
Het is op dat moment
dat naar de radio luisteren
of een krant lezen
kalmerend werkt,
troost biedt.
Het toilet ziet er lieflijk uit.
De badkuip ziet er lieflijk uit.
De kraantjes en de spoelbak
zien er lieflijk uit.
Zo voel ik mij deze avond.
Het geluid van een vliegtuig boven
verwarmt mij
stemmen buiten
zijn lief en vriendelijk.
Nu ben ik tevreden
en niet beschaamd.
Ik zie hoe mijn sigarettenrook
zich een weg baant door de lampenkap
en alle mensen die ik verkeerd gedaan heb
hebben mij vergeven
maar ik weet dat ik opnieuw gek zou worden-
misselijk gemaakt
tot razernij gedreven
Ik heb goede avonden als deze nodig
Jij hebt ze ook nodig.
Zonder deze
zou geen enkele brug
begaanbaar zijn.
respite
fighting with women
playing the horses
drinking
sometimes I get too exhausted
to even feel bad
it’s then that
listening to the radio
or reading a newspaper
is soothing,
comforting
the toilet looks kind
the bathtub looks kind
the faucets and the sink
look kind
I feel this way tonight
the sound of an airplane overhead
warms me
voices outside are
gentle and kind.
now I am content and
I watch my cigarette smoke
work up through the lamp shade
and all the people I have wronged
have forgiven me
but I know that I will go mad
again-
disgusted
frenzied
I need good nights like this
in between.
you need them too.
without them
no bridge would be
348. escapade
Het einde van elegantie, het einde van
wat er toe doet.
Het oog op de bodem van de fles
is dat van ons
dat terug wenkt.
Oude stemmen, oude liedjes
zijn een slang die weg
Mannen worden gek van het staren in lege gezichten.
Waarom niet?
Wat kunnen ze anders?
Ik heb dat gedaan.
Het oog op de bodem van de fles
wenkt terug.
Het is alles een trucje.
Alles is een illusie.
Er moet elders iets beters bestaan.
Maar waar?
Niet hier.
Niet daar.
Traag kruipen we het imbeciele in,
we verwelkomen het als een verloren
Ik ben deze wedstrijd met mezelf beu
maar het is in deze stad
de enige sport.
escapade
the end of grace, the end of what matters.
the eye at the bottom of the bottle
is ours
winking back.
old voices, old songs are a
snake which crawls
men go mad looking into empty faces.
why not?
what else is there for them to do?
I have done it.
the eye at the bottom of the bottle
winks back.
it’s all a trick.
everything is an illusion.
there must be something better somewhere.
but where?
not here.
not there.
slowly one crawls toward imbecility,
welcoming it like a lost
I weary of this contest with myself
but it’s the only sport
in town.
249. de eenvoudige waarheid
Je weet gewoon niet hoe je het moet doen,
en je weet het,
en een heleboel andere nuttige dingen
kun je ook al niet.
Het ligt aan de manier waarop
je opgevoed bent,
of toch gedeeltelijk,
en je kunt nu niets meer bijleren,
het is te laat.
Je kunt bepaalde dingen gewoon niet.
Ik zou je kunnen tonen hoe je ze
moet doen maar zelfs dan zou je ze
nog steeds niet goed doen.
Ikzelf heb geleerd om een heleboel nodige dingen te doen
toen ik een klein meisje was
en ik kan ze nog steeds.
Ik had goede ouders maar
jouw ouders hebben je nooit genoeg
liefde of affectie gegeven
dus heb je nooit geleerd hoe je bepaalde
eenvoudige dingen goed kunt doen.
Ik weet dat het niet aan jou ligt maar
volgens mij zou je je beter bewust worden
van hoe begrensd je bent.
Hier, laat mij eens!
Kijk nu goed!
Zie je hoe gemakkelijk het is?
Neem je tijd!
Je hebt geen geduld!
Bekijk jezelf!
Je bent boos, niet?
Ik kan het weten.
Denk jij
dat ik het niet kan weten?
Ik ga nu naar beneden,
mijn favoriete tv-programma gaat
En wees niet boos omdat ik je
de eenvoudige waarheid over jou
Wil je iets van beneden?
Een hapje?
Nee?
Ben je zeker?
the simple truth
you just don’t know how to do it,
you know that,
and you can’t do a lot of other
useful things either.
It’s the fault of the
way you were raised,
some of it,
and you’ll never learn now,
it’s too late.
you just can’t do certain things.
I could show you how to do them
but you still wouldn’t do them
I learned how to do a lot of necessary things
when I was a little girl
and I can still do them now.
I had good parents but
your parents never gave you enough
attention or love
so you never learned how to do
certain simple things.
I know it’s not your fault but
I think you should be aware of how
limited you are.
here, let me do that!
now watch me!
see how easy it is!
take your time!
you have no patience!
now look at you!
you’re mad, aren’t you?
I can tell.
you think I can’t tell?
I’m going downstairs now,
my favorite tv program is coming
and don’t be mad because
I tell you the simple truth about
do you want anything from
downstairs?
a snack?
no?
are you sure?
356. zoals een dolfijn
Doodgaan heeft zijn harde kant.
Geen ontkomen meer nu.
De opzichter heeft mij in het oog.
Zijn kwade oog.
Ik heb het echt moeilijk nu.
In eenzame opsluiting.
Ik ben niet de eerste noch de laatste.
Ik vertel jou gewoon hoe het is.
Ik zit nu in mijn eigen schaduw.
Het gelaat van het volk vervaagt.
De oude liedjes spelen nog steeds.
Met mijn hand op mijn kin droom ik
van niets terwijl mijn teloor gegane jeugd
zoals een dolfijn
de bevroren zee in duikt.
like a dolphin
dying has its rough edge.
no escaping now.
the warden has his eye on me.
his bad eye.
I’m doing hard time now.
in solitary.
locked down.
I’m not the first nor the last.
I’m just telling you how it is.
I sit in my own shadow now.
the face of the people grows dim.
the old songs still play.
hand to my chin, I dream of
nothing while my lost childhood
leaps like a dolphin
in the frozen sea.
(Charles Bukowski, vertaling Manu Bruynseraede)
